Written by: Andrea de Palm on Tuesday, 16 September 2008 @ 15:49
Het is weer Prinsjesdag. Traditiegetrouw aardig weer (zo’n gouden koets toont immers niet zo in de regen), binnenstad afgesloten, Miljoenennota al dagen geleden uitgelekt (NRC had de primeur op 13 september en legt hier uit waarom ze besloot te publiceren), de jaarlijkse kermis op het Malieveld is weer opgebouwd en Nederlandse dames kijken reikhalzend uit naar de kleding en vooral de hoeden van de koninklijke en politieke dames.
Wat betekent Prinsjesdag voor een Haagse als ik? Niet zo veel. Natuurlijk heb ik ooit, lang geleden, langs de route van de gouden koets gestaan met mijn vader, die vond dat zoiets bij mijn algemene ontwikkeling hoorde. Erg onder de indruk was ik niet, weet ik nog. Ik weet nog wel dat je toen nog gewoon in de binnenstad kon komen. Moet je nu eens proberen – van het weekend al zag ik de waarschuwingsborden al op de Mauritskade staan “dinsdag 16 september centrum afgesloten”. Maar natuurlijk. Ook Nederland gaat tegenwoordig gebukt onder terroristische dreiging – toch? Ik heb niet zo’n zin in discussies met politie en/of marechaussee – die types hebben toch al het effect op mij van een rode lap op een stier. Tegenwoordig ga ik op Prinsjesdag met een boog om de binnenstad heen of beter nog, blijf lekker thuis. Als zelfstandig ondernemer kan dat tegenwoordig tenminste. Maar al mag ik graag schelden op dit land, dat voor mij in de loop der tijd behoorlijk wat van haar charme heeft verloren, ik blijf een Nederlandse en dus zet ik rond half één net als het gros van de Nederlanders de TV aan of volg het verslag op het internet.
Foto Prinsjesdag.nl
De tekst van de miljoenennota heb ik al vanaf zaterdag op mijn computer staan. Ik kom er maar niet doorheen: dat valse optimisme, het gegoochel met cijfertjes. Wat ik wèrkelijk wil weten staat er toch niet in: hoe is de Overheid van plan het dreigend informatieinfarct, zoals voorspeld door de Informatie Professional in nummer 6, aan te pakken? Hoe veel geld wordt er geïnvesteerd in het behoud van ons erfgoed? Zoals altijd wordt de ernst van een probleem als het dreigend informatieinfarct onderschat en de consequenties ervan over het hoofd gezien.
Ergens moet ik natuurlijk niet zeuren, er zit tenslotte een rijk belegde boterham in voor freelancers zoals ik. Maar ik heb niet voor niets een passie voor dit vak en net als elke vakidioot doet het me pijn als ik moet constateren dat mijn vakgebied niet serieus wordt genomen. Natuurlijk, er worden steeds meer mensen opgeleid in informatiewetenschappen en ondernemingen als Mailprofs, TTP en Maandag dragen – op hun eigen commerciële wijze – hun steentje bij aan het vergroten van kennis en kunde in het vakgebied door hun traineeships. Maar nog steeds wordt er gedweild met de kraan open. Projectje hier, projectje daar. Leuk hoor, vooral die dynamische namen. Maar achterstanden zoals ze nu bij verschillende overheidsinstanties zijn ontstaan werk je niet even weg met een tijdelijk projectje, met tijdelijke krachten. Daarvoor heb je structurele mankracht – en dus structurele investeringen – nodig. Anders kun je er net zo goed niet aan beginnen. Ik vind het een trend van de tijd om grote problemen te bagatelliseren – daar heeft dit kabinet een handje van vind ik (het “Kom, kom, gut, gut”-syndroom van Balkenende). Maar door bagatelliseren is nog nooit een probleem verdwenen. Natuurlijk, je kunt een groot probleem in stukjes hakken, en die stukjes noem je dan “project”. Maar is er nog iemand met lef in dit land die durft de omvang van het dreigend informatieinfarct te zien voor wat het is, die de consequenties ervan durft te benoemen, die de stier bij de horens durft te vatten, de schouders eronder durft te zetten en daadwerkelijk een praktische bijdrage durft te leveren aan de oplossing van het probleem? Die persoon kan op mijn steun rekenen. Want ik geloof in de praktische aanpak: geen theoretisch gebrabbel, geen interessant geneuzel. Noem het beestje bij de naam en pak het aan!
Inmiddels loopt de binnenstad van Den Haag gestaag en vol verwachting vol en luister ik op Radio 2 naar Frits Spits met mijn favoriete programma Tijd voor Twee, waarin natuurlijk de nodige aandacht voor Prinsjesdag en de vraag die iedereen op een dag als vandaag écht bezig houdt: wat voor hoed draagt de koningin vandaag?
Foto Koningshuis van Oranje.weblog.nl
Deze blogpost is eerder vandaag geplaatst op Bibliotheek 2.0
Catogories: Culture, Politics
